ဘဝကြီးက အဆိုးတွေကြားထဲမှာပဲ ဇာတ်သိမ်းရတော့မှာလား (Post Traumatic Growth) လူတော်တော်များများကလေ ကိုယ့်ဘဝထဲကို မထင်မှတ်ထားတဲ့ မုန်တိုင်းကြီးတစ်ခု ဝင်မွှေသွားပြီ၊ အထိနာစရာ ကိစ္စကြီးတစ်ခုနဲ့ ရင်ဆိုင်လိုက်ရပြီဆိုရင် အားလုံးတော့ ပြီးပါပြီ၊ ဇာတ်သိမ်းသွားပါပြီ၊ ဘယ်လိုမှ အဖတ်ဆယ်လို့ မရတော့ပါဘူးလို့ပဲ တွေးလိုက်ကြတာ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ရုပ်ရှင်တွေထဲမှာဆိုရင် မင်းသားဖြစ်ဖြစ်၊ မင်းသမီးဖြစ်ဖြစ်...

ကျွန်မတို့တွေ Minimalism လို့ ပြောလိုက်ရင် အခန်းထဲမှာ ပစ္စည်းတွေ နည်းနည်းပဲထားတာ၊ အဝတ်အစားကို အရောင်အများကြီးမသုံးဘဲ ရိုးရိုးလေးတွေပဲ ဝတ်တာမျိုးကို ပြေးမြင်တတ်ကြပါတယ်။ တကယ်တော့ ပစ္စည်းတွေကို Minimalism လုပ်တာ၊ အသုံးမလိုတာတွေ စွန့်ပစ်တာဟာ အင်မတန်ကောင်းတဲ့ အလေ့အကျင့်တစ်ခုပါ။ ကိုယ့်ပတ်ဝန်းကျင်က ရှင်းလင်းနေတဲ့အခါ မျက်စိအေးရုံတင်မကဘဲ အလုပ်အာရုံစိုက်ရတာ ပိုကောင်းလာတယ်။...

Ambiguous Loss (မရေရာသော ဆုံးရှုံးမှု) ဆိုတာ ဘာလဲ။ ချစ်ခင်ရသူတစ်ဦးဦး ဆုံးရှုံးသွားရသလို ခံစားရပေမယ့် အဲဒီဆုံးရှုံးမှုက ထင်ထင်ရှားရှားမရှိဘဲ ဝေခွဲမရ၊ ရေရေရာရာ မရှိဖြစ်နေတဲ့ စိတ်ဒဏ်ရာမျိုးကို Ambiguous Loss လို့ ခေါ်ပါတယ်။ နားလည်လွယ်အောင် ရှင်းပြရရင် တစ်စုံတစ်ယောက် သေဆုံးသွားတာ သေချာရင် ကျန်ရစ်သူမှာ ငိုကြွေးခြင်း၊...

ကိုယ့်စိတ်ကို ကိုယ်ပိုင်တယ်ဆိုတာ သေချာရဲ့လား(ရာသီဥတုရဲ့ ကြိုးဆွဲရာ ကနေရတဲ့ စိတ်ကလေး) လောကကြီးမှာ လူတွေလောက် အထင်ကြီးစရာကောင်းတာ ဘာရှိမလဲ။ လဆီလည်း သွားနိုင်ပြီ၊ ဉာဏ်ရည်တု (AI) တွေလည်း တီထွင်နိုင်ပြီ၊ ကမ္ဘာကြီးကို လက်ညှိုးလေးတစ်ချက် နှိပ်လိုက်ရုံနဲ့ ပတ်မွှေလို့ ရနေပြီ။ ဒါပေမယ့် ဗျာ… အဲဒီလောက် တော်ပါတယ်...

တိတ်ဆိတ်လွန်းတဲ့ ညဉ့်ယံတွေမှာ လူတွေအားလုံးနီးပါးက အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲ ခိုဝင်သွားကြပေမယ့် တချို့သောသူတွေရဲ့ ရင်ထဲမှာတော့ အတိတ်က အရိပ်တွေ၊ မရေရာတဲ့ အနာဂတ်ရဲ့ ပုံရိပ်တွေက နိုးကြားလှုပ်ရှားနေတတ်ပါတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေဆီက ပြောခဲ့မိတဲ့ စကားတစ်ခွန်း၊ လုပ်ခဲ့မိတဲ့ အမှားတစ်ခုအတွက် အခုချိန်ထိ နောင်တတွေနဲ့ ပူလောင်နေတတ်ကြတာ လူ့သဘာဝတစ်ခုလို ဖြစ်နေပါတယ်။...

ကိုယ်ဟာ လမ်းမှာတွေ့တဲ့ ရင်းနှီးတဲ့သူငယ်ချင်းကိုတောင် နှုတ်မဆက်ဘဲ မျက်နှာလွှဲခဲ့ဖူးသလား။ ဒါမှမဟုတ် ရုပ်ရှင်ကြည့်ရင် ဇာတ်ကောင်တွေ ဘယ်သူမှန်း မကွဲပြားတော့ဘဲ ရောထွေးကုန်တာမျိုးရော ဖြစ်ဖူးလား။ တကယ်တော့ ဒါဟာ "Prosopagnosia" လို့ခေါ်တဲ့ မျက်နှာတွေကို မှတ်ရခက်တဲ့ ဝေဒနာကို ခံစားနေရတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ နောက်တစ်မျိုး Face Blindness လို့လည်း...

စိုးရိမ်စိတ်တွေနှင့် နေခဲ့ဖူးသူတစ်ယောက် - အပိုင်း (၃)(မုန်တိုင်းအလွန်က မျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည်လေး) ဘယ်လောက်ကြာကြာ ကျွန်တော် ဟန်ဆောင်နေနိုင်မှာလဲဆိုတာကို ကျွန်တော် မသိဘူး။ လူတွေရှေ့မှာ သန်မာဟန်ဆောင်ရင်း အတွင်းစိတ်မှာတော့ နေ့စဉ်နဲ့အမျှ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပြိုကွဲနေရတဲ့ ဘဝဟာ တစ်နေ့မှာတော့ ရပ်တည်နိုင်စွမ်း အကန့်အသတ်ကို ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။ နေ့တိုင်း ရင်ဆိုင်ရလွန်းတဲ့အခါ ကျွန်တော့်ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ဟာ...

လူတွေက Anxiety ကို စိတ်ထားမတတ်လို့ ဖြစ်တာလို့ ထင်တတ်ကြတယ်။ တကယ်တော့ Anxiety ဆိုတာ စိတ်ကနေ စတင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို ရက်ရက်စက်စက် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်တဲ့ မမြင်ရတဲ့ ရောဂါဆိုးကြီး တစ်ခုပါ။ အပြင်ပန်းက ကြည့်ရင် အကောင်းပကတိလို ဖြစ်နေပေမယ့် ဝေဒနာရှင်ရဲ့ အတွင်းစိတ်နဲ့...