စိုးရိမ်စိတ်တွေနှင့် နေခဲ့ဖူးသူတစ်ယောက် - အပိုင်း (၃)(မုန်တိုင်းအလွန်က မျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည်လေး) ဘယ်လောက်ကြာကြာ ကျွန်တော် ဟန်ဆောင်နေနိုင်မှာလဲဆိုတာကို ကျွန်တော် မသိဘူး။ လူတွေရှေ့မှာ သန်မာဟန်ဆောင်ရင်း အတွင်းစိတ်မှာတော့ နေ့စဉ်နဲ့အမျှ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပြိုကွဲနေရတဲ့ ဘဝဟာ တစ်နေ့မှာတော့ ရပ်တည်နိုင်စွမ်း အကန့်အသတ်ကို ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။ နေ့တိုင်း ရင်ဆိုင်ရလွန်းတဲ့အခါ ကျွန်တော့်ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ဟာ...

လူတွေက Anxiety ကို စိတ်ထားမတတ်လို့ ဖြစ်တာလို့ ထင်တတ်ကြတယ်။ တကယ်တော့ Anxiety ဆိုတာ စိတ်ကနေ စတင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို ရက်ရက်စက်စက် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်တဲ့ မမြင်ရတဲ့ ရောဂါဆိုးကြီး တစ်ခုပါ။ အပြင်ပန်းက ကြည့်ရင် အကောင်းပကတိလို ဖြစ်နေပေမယ့် ဝေဒနာရှင်ရဲ့ အတွင်းစိတ်နဲ့...

မနက်ခင်း အိပ်ရာထ မျက်လုံးနှစ်လုံး မပွင့်ခင် ကျွန်တော့်အတွေးထဲကို ပထမဆုံး ဝင်ရောက်လာတာဟာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုပါပဲ။ နေရောင်ခြည်က ပြတင်းပေါက်ကနေတစ်ဆင့် အခန်းထဲကို ခပ်ဖျော့ဖျော့ ကျရောက်နေပေမယ့် ကျွန်တော့်ရင်ဘတ်ထဲမှာတော့ မုန်တိုင်းတစ်ခုက ကြိုတင် အုံ့ဆိုင်းနေခဲ့ပြီ။ အိပ်မက်တွေထဲကနေ လက်တွေ့ဘဝထဲကို ကူးပြောင်းလာတဲ့ စက္ကန့်ပိုင်းလေးအတွင်းမှာပဲ ရင်ဘတ်ထဲက အလုံးကြီးတစ်ခု ဆို့တက်လာသလို ခံစားရတယ်။...

အသိစိတ်လေး ကပ်လာတဲ့အချိန်က ပြတင်းပေါက်ကနေတစ်ဆင့် မနက်ခင်းနေရောင်ခြည် အိပ်ရာပေါ် ကျလာတဲ့အချိန်။ တစ်ခုခုကို ပြန်စတင်ဖို့ အချက်ပေးလိုက်သလိုပါပဲ။ ကိုယ့်ခံစားချက်တွေကို သေချာနာမည်တပ်ကြည့်တော့ ရင်းနှီးနေတဲ့ အခေါ်အဝေါ်တစ်ခု… “ငါ… စိတ်ကျရောဂါ ခံစားနေရတာလား။” စိတ်ကျရောဂါဆိုတာ ကိုယ်တိုင်မသိလိုက်ဘဲ ဒီလိုပဲ ဆိုင်းမဆင့်ဗုံမဆင့် ရောက်လာတတ်တာလား။ “လား” ပေါင်းများစွာနဲ့ ကြားဖူးနားဝ စိတ်ကျန်းမာရေးအကြောင်းတွေ လိုက်ဖတ်ကြည့်မိတယ်။ အဲဒီမှာ...

ရှေ့မှာ လှမ်းမြင်နေရတဲ့ မြစ်ထဲ ဆင်းသွားလိုက်ရင်ဒီခံစားချက်တွေ အားလုံး ပြီးဆုံးသွားမှာလား…အမည်မသိပုစ္ဆာရဲ့ အဖြေတစ်ခုကိုရော ရှာတွေ့သွားမလား…မရေရာတဲ့ မေးခွန်းတွေကြား သက်ပြင်းတွေပဲ ထပ်ခါထပ်ခါ ရှိုက်မိတယ်။ အရင်တုန်းက ကျွန်မ ပျော်ရွှင်ခဲ့ဖူးသလား။ကျွန်မဆိုတာ ဘယ်လိုလူမျိုးလဲ။ပျော်ရွှင်မှုဆိုတာ ဘာလဲ။ဘာအတွက် ရှင်သန်နေပြီး ဘာကို ဦးတည်နေတာလဲ။အနာဂတ်ဆိုတာရော ရှိလာဦးမှာလား။ ဒီအတွေးတွေကြားမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တောင် မပိုင်ဆိုင်တော့သလို ဗလာကျင်းနေခဲ့တယ်။ အပြစ်ရှိစိတ်တွေနဲ့အတူ...

ဘယ်အချိန်တည်းက စတင်ခဲ့တာလဲဘာအကြောင်းရင်းတွေက ဒီလမ်းကို ဦးတည်စေခဲ့သလဲ… ကျွန်မ စဉ်းစားမရပါ။ အိမ်ရှေ့တံခါးကို လော့ခ်ချခဲ့ရဲ့လား… အခါခါ ပြန်စဉ်းစားနေမိတယ်။ စိုက်ထားတဲ့ Memory card မမ်မိုရီကတ် တစ်ခုကို ဖြုတ်ထားသလိုမျိုး… မှတ်ဉာဏ်တွေက တစ်ကွက်ချင်းစီ ပျောက်ဆုံးနေတတ်တယ်။ စီးထားတဲ့ ဖိနပ်ကရော ဘယ်ညာမှန်ရဲ့လား။ရာသီဥတုက ပူသလား၊ အေးနေသလား။ကျွန်မရဲ့ တုံ့ပြန်မှုတွေ ကင်းမဲ့နေတယ်။ အိမ်ဘေးမှာ...

ဘယ်အချိန်တည်းက စတင်ခဲ့တာလဲဘာအကြောင်းရင်းတွေက ဒီလမ်းထဲကို တွန်းပို့ခဲ့တာလဲ…ကျွန်မ သေချာ စဉ်းစားလို့မရပါ။ သတိထားမိတဲ့ မနက်ခင်းတွေက သံပတ်ပေးထားတဲ့ စက်ရုပ်တစ်ရုပ်လိုပဲ။ နိုးလာတာနဲ့ ဘာပြီးရင် ဘာလုပ်မယ်ဆိုတဲ့ ဇယားတွေက ခေါင်းထဲမှာ အစီအရီ။ သတိမထားမိဘဲ သက်ပြင်းတွေ ခဏခဏ ရှိုက်မိနေတတ်တယ်။ ထမင်းစား ရေသောက်လုပ်ရတာကိုက တာဝန်တစ်ခုလို ဖြစ်လာတယ်။ ချစ်ရတဲ့ အပင်လေးတွေကို...

🌧️ စိတ်ဓာတ်ကျခြင်း (Depression) 🌧️ လူ့ဘဝမှာ ပျော်ရွှင်စရာတွေရှိသလို စိတ်ညစ်စရာ၊ ဝမ်းနည်းစရာတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရတာဟာ သဘာဝနိယာမပါပဲ။ ချစ်သူနဲ့ လမ်းခွဲရတာ၊ အလုပ်ဖြုတ်ခံရတာ၊ စာမေးပွဲကျတာ၊ ချစ်ခင်ရသူတစ်ဦးကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရတာ စတဲ့ဒီလိုအခြေအနေတွေမှာ ကျွန်တော်တို့ ဝမ်းနည်းကြတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီဝမ်းနည်းမှုက ရက်အနည်းငယ်၊ ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်ကြာရင် တဖြည်းဖြည်း သက်သာသွားလေ့ရှိပါတယ်။ ဒါပေမယ့်...