လေးနှစ်ကျော်ခဲ့ပြီ… လေးနှစ်ဆိုတဲ့ အချိန်ကာလဟာ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ပြောင်းလဲစေနိုင်လောက်တဲ့ အချိန်ကာလတစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလေးနှစ်ကျော်အတွင်းမှာ ကျွန်မတို့တွေဟာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ အခက်အခဲတွေ၊ စိန်ခေါ်မှုတွေ၊ ဆုံးရှုံးမှုတွေကို ခါးသီးစွာ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပါတယ်။ စစ်ဘေး၊ ကပ်ဘေးတွေရဲ့ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ဘဝတွေဟာလည်း အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲကြေလို့ပေါ့။ မကြာသေးခင်က ကြုံခဲ့ရတဲ့ ငလျင်ဘေးဟာလည်း ဒီလူတွေရဲ့ ရင်ထဲမှာ မေ့မရနိုင်တဲ့...

လူသားတိုင်းဟာ စိတ်ဖိစီးမှု၊ ဝမ်းနည်းမှု၊ ကြောက်ရွံ့မှု၊ နှမြောတသဖြစ်မှု စတဲ့ စိတ်ခံစားချက်တွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ သူတို့ရဲ့စိတ်ထဲမှာရှိတဲ့ ဒီလိုခံစားရမှုတွေ (emotions) ကနေ ကာကွယ်ဖို့ Defense Mechanism လို့ ခေါ်တဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခုခံကာကွယ်မှုယန္တရားတွေကို အလိုအလျောက် အသုံးပြုလေ့ရှိကြပါတယ်။ ဒီထဲကမှ အခြေခံကျပြီး လူတိုင်းနီးပါး အသုံးပြုဖူးတဲ့...

စိတ်ဒဏ်ရာရစေသည့် အဖြစ်အပျက်နှင့် တွေ့ကြုံခဲ့ရလျှင် အောက်ပါတိုကို ဆောင်ရွက်သင့်ပါသည်။ ၁။ လက်ခံနိုင်ရန် သင့်ကိုယ်သင် အချိန်ပေးပါ။၂။ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို သေချာလေ့လာပါ။၃။ တူညီသော အတွေ့အကြုံရှိသူများနှင့် ဆက်သွယ်ပါ။ တွေ့ဆုံစကားပြောပါ။၄။ အကူအညီတောင်းခံပါ။၅။ တစ်ယောက်တည်းနေရန် လိုအပ်ပါက အချိန်တစ်ခုယူကာ သီးသန့်နေပါ။၆။ အတွေ့အကြုံကို ဖွင့်ဟပြောဆိုပါ။၇။ နိစ္စဓူဝလုပ်ငန်းများကို ပုံမှန်ဆောင်ရွက်ပါ။၈။...

လူတိုင်းမှာ မိသားစု၊ မိတ်ဆွေ၊ ချစ်သူ စသဖြင့် တစ်ခုမဟုတ်တစ်ခုသော ဆက်ဆံရေး ရှိကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဆက်ဆံရေးတိုင်းက အဆင်ပြေချောမွေ့နေတာမျိုးတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ တချို့ဆက်ဆံရေးတွေမှာဆိုရင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်မှုတွေ၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိစီးမှုတွေ၊ မနာလို သဝန်တိုမှုတွေ၊ ထိန်းချုပ်မှုတွေ၊ အပြစ်တင်တာတွေ၊ လေးစားမှုမရှိတာတွေဟာ Toxic Relationship ဖြစ်လာခြင်းရဲ့...

နှလုံးဟာ ခန္ဓာကိုယ်တွင်း သွေးလည်ပတ်မှုစနစ်ရဲ့ အဓိကအင်္ဂါ ဖြစ်ပါတယ်။ နှလုံးအားနည်းသွားပြီဆိုရင်တော့ သွေးလည်ပတ်မှုစနစ်ချို့ယွင်းပြီး နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးများစွာ ဖြစ်ပေါ်စေမှာမို့ "နှလုံးအားနည်းရောဂါ" အကြောင်း သိသင့်သိထိုက်တာလေးတွေကို မျှဝေပေးလိုက်ပါတယ်။. ❓ဘာကြောင့်ဖြစ်ရတာလဲ။ အဓိကကတော့…(၁) နှလုံးညှစ်အား မကောင်းတာရယ်(၂) နှလုံးသွေးဝင်ခန်းကကြွက်သားတွေ တောင့်တင်းပြီး သွေးပြန်ကြောမှပြန်လာတဲ့ သွေးတွေကို ကောင်းကောင်းလက်မခံနိုင်တာရယ်ကြောင့် နှလုံးအားနည်းရောဂါကို ဖြစ်စေနိုင်ပါတယ်။. ❓ဘယ်လိုလက္ခဏာတွေ ခံစားရမလဲ။ နှလုံးအားနည်းတဲ့...

ကျွန်မဦးလေးအရင်းခေါက်ခေါက် ဆုံးတော့ ကျွန်မဆေးကျောင်းဒုတိယနှစ် တက်နေတာထင်တယ်။ အမျိုးထဲမှာ ကျွန်မက သမီးဦး မြေးဦးလည်း ဖြစ်နေလို့ထင်တာပဲ ဦးလေးက ကျွန်မကို တော်တော်လေး ချစ်တယ်။ ကျွန်မကလည်း ချစ်ပါတယ် (ထုတ်တော့မပြဖြစ်ခဲ့ဘူးထင်တယ်) ဦးလေးက ပရဟိတွေလည်း တအားလုပ်တာ။ လမ်းထဲ၊ ရပ်ကွက်ထဲ၊ အလှူပွဲ၊ ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲဆိုလည်း သူထိပ်ဆုံးကပဲ။ လွတ်လပ်ရေးနေ့ဆိုရင် မရှိရှိတာလေးတွေစုပြီး...

ကျွန်မနဲ့ သူတို့ရဲ့ ဆက်သွယ်မှုက ခုလိုအချိန်မှာ သိပ်‌တော့မထူးခြား။ သူတို့အတွက်တော့ ကျွန်မကို ဆရာမဆိုတာတစ်လုံးထက် ပိုမသိ။ နာမည် မသိ။ ဘယ်အရပ်က လာမှန်းမသိ။ သူတို့သိတာ တစ်ခုပဲ ရှိတယ်။ ဆရာမ လာရင် သူတို့ရင်ထဲက စကားတွေကို နားထောင်တယ်၊ သူတို့ဖြစ်ချင်တာကို နားလည်ပြီး ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ ကြိုးစားတယ်၊ သူတို့ကို ချော့လိုက်...

ကျွန်မတို့ လူတစ်ဦးတစ်ယောက်စီတိုင်းမှာ ကိုယ့်ရဲ့ငယ်ဘဝ ဖြတ်သန်းခဲ့ရစဉ်ကာလက ပျော်ရွှင်မှု၊ ဝမ်းနည်းမှု၊ အထီးကျန်မှု၊ ရှက်ရွံ့မှု၊ ကြောက်ရွံ့မှု၊ လွတ်လပ်မှု၊ ချစ်ခင်မှု စတဲ့ အမှတ်တရစိတ်ခံစားချက်လေးတွေ ရှိခဲ့ကြမှာ အသေအချာပါပဲ။ အဲဒါတွေနဲ့ဆက်စပ်နေတဲ့ ငယ်ဘဝအစိတ်အပိုင်းလေးဟာ ကျွန်မတို့ရဲ့ inner child လေးပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီအမှတ်တရတွေဟာ ပြန်စဉ်းစားမိတဲ့အခါ ပြုံးမိတဲ့...